Verlengen van het oog

Deze website bestaat niet om u spullen te verkopen, maar om informatie te geven. Op deze website kunt u wel producten kopen, alleen omdat u ze anders nergens kunt kopen in Nederland.

Het abnormaal verlengen van het bijziende oog.

Wij gebruiken onze ogen tegenwoordig niet op de manier waarvoor ze door de evolutie gemaakt zijn. Als we willen focussen (accommoderen) op dichtbijzijnde objecten, spant de musculus ciliaris zich in. Op de tekening heet deze spier de “accommodatie spier”.Dit zorgt ervoor dat de lens van het oog dikker wordt. Constant focussen op dichtbijzijnde objecten zorgt voor een verkramping van de musculus ciliaris, het constant trekken aan de oogbol en een gerelateerde druk verhoging in het glasachtig lichaam. De druk in het oog wordt ook wel de oogdruk genoemd. Het glas-achtig lichaam wordt ook wel het “corpus vitreum” genoemd.

Als de sclera (=witte oogbot) groter en uitgerekt wordt, komt er water uit de voorste oogkamer het glas-achtig lichaam binnen om het grotere volume op te vullen. Dit is de simpelste manier voor het lichaam om het zicht aan te passen. Het kind is namelijk flink verziend geboren en kan zo iets bijziender worden. Voor een meer uitgebreidere beschrijving hiervan, klik hier. Hier staat namelijk het Myopter Research Paper.

Het natuurlijk verlengen van het oog wordt abnormaal wanneer het niet meer verziend is en het bijziend wordt. De verbindingen die de lens ondersteunen en de musculus ciliaris die zich rond om de lens bevindt en de vorm daarvan bedwingt, kan op het plaatje boven worden gezien.

Het dynamisch verlengen van het oog is ontdekt door Fancis. A. Young, Ph.D., voormalig directeur van het Primate Research Center op de Washtington State University in Pullman, Washington. Deze onderzoeker was de voornaamste onderzoeker van bijziendheid in het land, met meer dan 35 jaar ervaring en meer dan 85 gepubliceerde studies. Hij had d.m.v. chirurgie een transmitter in het glas-achtig lichaam van apen geplaatst. Hierdoor kon de druk in het oog gemeten worden door elektronische apparatuur, dat zich buiten het lichaam van het dier bevond. De druk in het glas-achtig lichaam nam toe gerelateerd aan de hoeveelheid inspanning (accommodatie). De maximale toename was 6 mm kwik bovenop de 12 mm kwik die er normaal gesproken al was. In andere woorden, een toename van 50% (Francis A. Young, “The Development and Control of Myopia in Human and Subhuman Primates,”Contacto 19, no. 6, November, 1975)

Door deze en vele andere studies op zowel mensen als apen concludeerde Dr. Young, “Het is vrij duidelijk dat bijziendheid wordt veroorzaakt door langdurig accommoderen, en als je dit voorkomt, zou je bijna of helemaal niet bijziend worden.” (Francis A. Young, “The Development of Myopia,” Contacto 15, no. 2, June, 1971).

Het verlengen van het oog zorgt ervoor dat lezen minder inspanning kost, wat de manier van het lichaam is om de stress van teveel dichtbij kijken op te lossen. Helaas, is het in staat om net zo lang door te groeien totdat het zichzelf letterlijk uit elkaar trekt! Hiermee bedoel ik dat hoe langer het oog wordt, hoe groter de kans is dat het netvlies los kan laten van het onderliggende weefsel. Dit loslaten kan geleidelijk aan of plotseling gebeuren. Röntgen stralen hebben laten zien dat ogen van myopen wel 25 % langer dan normaal kunnen zijn. Kenmerken van myopen zijn dus ook lange ogen. Plaatjes van zulke ogen kun je vinden in standaard boeken over het oogNormaal, leidt loslating van het netvlies tot blindheid. Elkeverlenging van het oog kan het risico op het loslaten van het netvlies verhogen in latere jaren.

Op dit plaatje van een sterk bijziend oog, is het klaarblijkelijk hoe het verlengen van het oog bijdraagt aan het gevaar van het loslaten van het netvlies. In de groep mensen met meer dan 6 D (dioptrieën) van bijziendheid (dus >-6) is er een kans van 1 op 20 dat hun netvlies los gaat laten in latere jaren. Deze kans is 1 op 20.000 bij de rest van de bevolking. Deze mensen hebben dus sterke bijzienheid. Het wordt ook wel hoge bijziendheid genoemd.

Professor E.S. Perkins, een onderzoeker uit het departement van ophthalmology van de universiteit van Iowa Hospitals and Clinics schreef in een artikel getiteld “Morbidity from Myopia” (Ziektecijfers van Bijziendheid) in de lente, 1979 issue van het Sightsaving Review, dat bijziendheid de 4e oorzaak was van blindheid, gevolgd door aftakelende macular degeneration, cataract en glaucoma. Bijziendheid was de grootste veroorzaker van blindheid in de groep van 50 tot 59. In de groep van 60-69, nam het de tweede plaats in naast diabetische retinopathie (problemen met het netvlies bij diabetici), maar werd als ernstiger gezien omdat het aantal jaren dat je blind bent langer is.

In “Risk factors for idiopathic rhegmatogenous retinal detachment (Risico factors voor het loslaten van het netvlies zonder dat de oorzaken van deze verbreking bekend zijn)”, The Eye Disease Case-Control Study Group, American Journal of Epidemiology, 137(7):749-757, 1993 April 1, interpreteerden de auteurs hun data die suggereerden dat bijna 55% van niet traumatische loslatingen van het netvlies in ogen zonder eerdere chirurgie zijn aan bijziendheid zijn toe te bewijzen. De auteurs berichten dat het risico op het loslaten van het netvlies met ongeveer 4 keer toeneemt bij een bijziendheid van -1 D tot -3 D. Indien de bijziendheid groter is dan -3 D neemt het risico met 10 toe.

Hoe dokters het zicht kapot maken met min brillen.

Als je concave (min) glazen draagt, helpt dat om het bekeken beeld als het ware dichterbij te brengen. Hierdoor komt het beeld in het gezichtsveld, zodat je ogen zich scherp kunnen stellen op het bekeken object. Indien een boek op arm lengte worden gehouden, is het vanuit je oogperspectief dichterbij gehaald. Uiteindelijk resulteert dit in een vicieuze cirkel, waardoor je steeds sterkere glazen nodig hebt. Elke keer als je een nieuwe sterkte glazen heb gekregen, moeten je ogen zich weer meer inspannen. Is het niet logisch dat je zicht zo veel sneller slechter wordt dan wanneer er geen correctie glazen worden gebruikt?

De eerste tekening hieronder is een overdreven tekening van hoe lichtstralen van veraf samenvallen voor het netvlies van een bijziend oog. De tweede tekening laat zien hoe dit probleem wordt “gecorrigeerd”door het gebruik van een minus of concave lens.

Het gecorrigeerde oog ontvangt nu divergerende stralen, wat door de minus lens wordt veroorzaakt, zodat het net lijkt alsof je naar iets dichtbij kijkt. Als je deze stralen naar de linker kant door trekt totdat ze samen komen, zie je de plaats waar het oog “denkt” dat het object is. De afstand van het object is dus dichterbij gehaald waardoor het oog weer langer gaat groeien.

Onthoud dat nog nooit een studie heeft aangetoond dat het veilig was om min glazen te dragen. Als vandaag de dag zulke glazen waren uitgevonden, is het onwaarschijnlijk dat ze worden toegestaan voordat ze veilig getest waren. Volgens vele onderzoekers zullen ze nooit veilig bestempeld worden ook.

Het bovenste plaatje laat een man zien die een sterke min bril draagt. Deze man zou bijna blind zijn zonder glazen. Hij werd niet zo geboren. Door het advies van de opticien om steeds sterkere brillen te dragen en deze te gebruiken voor dichtbij werk, zijn de ogen van deze man voor altijd beschadigd.

De laatst honderd jaar hebben bijziende mensen precies de omgekeerde behandeling gekregen. Het is weer het oude verhaal: behandelen van de symptomen, en de oorzaken negeren. De medische hulp heeft hier al heel lang last van.

Onderzoek heeft aangetoond dat omgeving bijziendheid veroorzaakt. De laatste tientallen jaren heeft onderzoek in de VS aangetoond dat bijziendheid niet erfelijk is, maar veroorzaakt wordt door de omgeving.

Omdat de ogen van bepaalde apen bijna identiek zijn aan menselijke ogen werd een kap gebruikt om het zicht te beperken van die apen zodat ze niet verder konden zien dan ongeveer 38,1 centimeter. Het bleek dat ook de meeste apen een sterke vorm van bijziendheid ontwikkelden, net als de meeste mensen zouden doen. Dit bewees dat te lang en te veel focussen (accommoderen) op dichtbijzijnde objecten, zoals boeken en computer beeldschermen, bijziendheid veroorzaakt. Apen in het wild worden niet bijziend.

Het zicht van Eskimo’s die aan de kust van het Noorden van Alaska leven, werd onderzocht. Er werd gevonden dat de analfabetische ouders en grootouders die hun tijd vooral buiten doorbrachten, niet bijziend waren. Van hun kinderen die verplicht naar school moesten, was een volle 60% bijziend. Dit bewijst dat bijziendheid niet erfelijk is. Primitieve of analfabetische mensen over de hele wereld ontwikkelen (bijna) nooit bijziendheid.

2)  In het onderzoek “Bifocal Control of Myopia.” beschreven Kenneth H. Oakley and Francis A. Young hoe zij multifocale brillen gebruikten op kinderen om het sterker worden van hun bijziendheid af te remmen. (American Journal of Optometry and Physiological Optics, 52, no. 11, November, 1975) Het volledige rapport kun je hier lezen.

3)  Marine personeel van onderzeeërs die werkten in een beperkte visuele ruimte, ontwikkelden bijziendheid veel sneller dan ander personeel (Ira Schwartz and N. Elaine Sandberg, “The Effect of Time in Submarine Service on Vision,” Medical Research Laboratory Report no. 253; Bureau of Medicine and Surgery, Navy Department project NM 003041.57.03)

4)  In het onderzoek “Refractive Error and Eye Growth in Chickens,” gepubliceerd in Vision Research., Vol 28, No. 5 pp 639-657, 1988, Pergamon Press, ondervonden Frank Schaeffel, Adrian Glasser en Howard C. Howland dat:

-alle kippen die plus lenzen moesten dragen, kregen positieve afwijkingen in beide ogen. Ze werden dus verziend (hypermetropie)

-alle kippen die negatieve lenzen moesten dragen, kregen negatieve afwijkingen in beide ogen. Ze werden dus bijziendheid.

-in een test waar een minus lens op het ene oog en een plus lens op het andere oog werd gedaan, bleek het dat het oog met de plus lens positiever werd (meer verziend) en het oog met de negatieve lens negatiever werd.

-de controle groep zonder ingebrachte lenzen veranderde (bijna) niet

Bijziendheid komt in het Verre Oosten veel vaker en in ergere vormen voor dan in de USA of Europa. Waarschijnlijk komt dit doordat er erg veel studie nodig is om het oosterse schrift zowel te leren als te gebruiken. Voor een samenvatting over dit onderwerp, klik hierMyopia Prevalence in Asia.

Klik hier om verder te lezen.